سید محمد خاتمی تنها یک ماه پس از اعلام حضور به عنوان نامزد انتخابات و در حالی که بسیاری از افراد خواهان ادامه حضور او بودند از صحنه انتخابات کنار کشید. از وقتی که خاتمی رسما انصراف داد اکثر مطالبی که در سایتها و وبلاگ های مختلف می خواندم بیان داشته بودند که کار خاتمی کاملا اخلاقی بوده و منظورشان از عمل اخلاقی خاتمی ( البته تا آنجا که من متوجه شدم) این بودکه خاتمی آبروی خود را وسط گداشت و از نفع خود گذشت تا مردم و اصلاحات سربلند باشند.اما به نظر من کار خاتمی بر مبنای این تعریف چندان هم اخلاقی نبود. من برای بررسی این موضوع، حوزه عمل خاتمی را به ساحت فرد و اجتماع تقسیم می کنم. 

ساحت فرد:
خاتمی بارها اعلام کرده هدف او برای شرکت در انتخابات کسب قدرت و منافع فردی نیست. البته در هنگام قرائت متن بیانیه ورود به صحنه انتخابات هم گفت که به خاطر شخص خودش وارد انتخابات نشده است . به نظرمن ورود خاتمی به صحنه انتخابات عملی اخلاقی بود امادر مورد خروجش به علت اینکه برای ورود به صحنه نفعی را برای خودش تعریف نکرده بود پس در نتیجه موضوع گذشتن از نفع فردی منتفی می شود . نکته دوم در مورد گذشتن از آبرو اینکه اصلا نمی تواند مبنای قضاوت قرار بگیرد. آبرو از آن مفاهیمی است که تعریف واحدی ندارد و حداقل برای من خیلی مشخص نیست که گذشتن از آبرو یعنی چه.
ساحت اجتماع:
خاتمی خودش اظهار داشته به خاطر مردم واصلاحات و هم چنین آینده ایران کنار کشیده است اما واقعا نتیجه عمل خاتمی مورد گفته شده است؟ در این باره 2 نکته مهم وجود دارد که باید مورد توجه قرار گیرد:1- ورود خاتمی بسیاری از آرای خاموش را به سمت خود جمع می کرد. با در نظر گرفتن شرایط حاضر من فکر می کنم میر حسین موسوی این قابلیت را ندارد البته میر حسین در نزد قشر سنتی جامعه و برخی از افرادی که آرای خودرا به سبد جریان اصولگرا می ریختند محبوبیت بیشتری دارد اما با توجه به سابقه آماری و در مقام مقایسه نسبت افرادجلب شده از قشر خاموش جامعه به قشر سنتی که به میر حسین موسوی رای خواهند داد به مراتب بیشتر است . 2- اقای خاتمی پیش داوری مهمی انجام داده و اینکه با کنار کشیدن او جریان اصلاح طلبب پیروز خواهد شد من سوالی دارم و ان این است که اگر این گونه نشد چه ؟ همانطور که مصطفی ملکیان در جمع اعضای پویش دعوت از خاتمی گفت" چون آقای خاتمی وجدان اخلاقی زنده‌ای دارند، اگر فردا در انتخابات شركت نكنند و رئیس جمهور فعلی دوباره برنده شوند، تا آخر عمرشان هر خسارت و آزار و آسیب و درد و رنجی بر مردم وارد می‌شود، پیش خودشان خواهند گفت «شاید» (حتی شایدش هم كافیست برای این‌كه آدم را خرد كند) اگر من آمده بودم و نگذاشته بودم آقای احمدی‌نژاد رئیس جمهور شود، این درد و رنج بر مردم وارد نمی‌شد. به نظر من خود این «شاید» برای آدمی كه وجدان اخلاقی زنده‌ای دارد متلاشی‌كننده است."متن کامل را از http://malekiyan.blogfa.com/post-216.aspx مطالعه کنید. 

به نظر من کنار کشیدن خاتمی در این برهه عملی اخلاقی نبود خاتمی می توانست بماند و با ماندن خویش پروسه اصلاحات را رهبری نماید اگر بنا بر کنارکشیدن بود همان بهتر که از ابتدا نمی آمد.

وحید حلاج

http://pargaar.mihanblog.com